اسلام آباد جي نيشنل پريس ڪلب جو واقعو — اظهارِ راءِ جي آزادي ۽ احتياط جي ضرورت

راجا غلام رسول اوڍو

اسلام آباد جي نيشنل پريس ڪلب ۾ پيش آيل افسوسناڪ واقعو رڳو ھڪ عمارت يا اداري تي حملو نه ھو، پر ان سان گڏ اسان جي سماجي شعور کي جھنجھڙي وڌو آھي۔ ھي واقعو اسان کي ياد ڏياري ٿو ته اظهارِ راءِ جي آزادي ۽ قومي سلامتي جي وچ ۾ توازن قائم رکڻ ڪيترو نازڪ ۽ ضروري عمل آھي۔ پاڪستان جي صحافتي دنيا هميشه قربانين ۽ مشڪلاتن سان ڀري پئي آھي۔ ھڪ پاسي حڪومتون امن امان قائم رکڻ لاءِ جاکوڙين ٿيون، ته ٻي پاسي صحافي عوامي آواز بڻجي ڏينهن رات ميدان ۾ بيٺل آھن۔ پر جڏھن ھي ٻئي قوتون غلط فهمين يا دٻاءَ جي حالتن ۾ آمهون سامهون اچي وڃن، ته نقصان صرف صحافت يا حڪومت جو نه پر قوم جي اعتماد جو ٿئي ٿو۔ اھو لمحِ فڪريہ آھي ته پريس ڪلب جھڙا ادارا، جيڪي ڳالهه ٻولهه ۽ مفاهمت جا مرڪز ھجن ٿا، تڪرار جو ميدان ڇو بڻجي ويا؟ پوليس جو مؤقف پنهنجي جاءِ تي، صحافين جو درد پنهنجي جاءِ تي ـ پر ضروري اھو آھي ته ٻئي ڌريون ھڪ ٻئي کي سمجهن، ٻڌن ۽ عزت ڏين۔ پريس ڪلب، حڪومت ۽ عوام ـ ھي ٽئي ھڪڙي زنجير جون ڪڙيون آھن، ۽ جيڪڏھن ھڪڙي ڪڙي ڪمزور ٿئي ٿي، ته پورو نظام لرزي ٿو پوي۔ اڄ جي ضرورت آھي ته حڪومت صحافين جي تحفظ لاءِ واضح پاليسي اختيار ڪري، ۽ صحافتي ادارا پڻ پيشه ورانه نظم ۽ ذميواري کي وڌيڪ مضبوط ڪن۔ اسان کي الزام بدران اصلاح جي راهه اختيار ڪرڻي آھي، ڇاڪاڻ تہ ميڊيا جو مقصد دشمني نه پر روشني پکيڙڻ آھي۔ ھي روشني تڏهن قائم رھندي جڏھن حڪومت ۽ صحافت ٻئي ھڪٻئي سان احترام ۽ سمجھداريءَ سان گڏ ھلن۔ نيشنل پريس ڪلب جو واقعو افسوسناڪ ضرور آھي، پر اھو اسان لاءِ ھڪ موقعو به آھي ـ موقعو انھيءَ ڳالهه جو ته اسين پنھنجو نظام بھتر ڪريون، ڳالهه ٻولهه کي فروغ ڏيون، ۽ ان يقين کي ٻيهر زنده ڪريون ته قلم ۽ قانون ٻنهي جو مقصد عوام جي خدمت آھي۔ اسين سڀ ھڪڙي ئي رستي جا مسافر آھيون۔ جيڪڏهن صحافي محفوظ ھوندو، ته ملڪ باخبر رهندو۔ ۽ جيڪڏھن حڪومت بااعتماد ھوندي، ته قلم وڌيڪ مضبوط لکندو۔ اھو توازن ئي پرامن، باوقار ۽ روشن پاڪستان جي ضمانت آھي۔